در یکی از شهرهای کشور، شهرداری تصمیم گرفته است یک مجموعه عمومی چندمنظوره برای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایجاد کند. این مجموعه قرار است در زمینی متعلق به شهرداری ساخته شود و منابع مالی و فضای موجود برای پاسخ‌گویی به تمام نیازهای مطرح‌شده کافی نیست. در جلسات اولیه، شش گروه از شهروندان و سازمان‌های محلی، پیشنهادهای متفاوتی ارائه کرده‌اند: 1. سالمندان و افراد دارای معلولیت: ایجاد فضای دسترس‌پذیر برای حضور اجتماعی، تعامل و فعالیت‌های روزمره. 2. نوجوانان و جوانان: ایجاد فضایی برای ورزش، فعالیت‌های فرهنگی، یادگیری مهارت و تعامل اجتماعی. 3. خانواده‌های کم‌برخوردار: اختصاص بخشی از امکانات به برنامه‌های حمایتی و آموزشی با هزینه کم یا رایگان. 4. کسبه و ساکنان اطراف: حفظ آرامش محله، جلوگیری از ازدحام و توجه به نیازهای ساکنان قدیمی. 5. گروه‌های داوطلب محلی: مشارکت شهروندان در اداره مجموعه و استفاده از ظرفیت داوطلبانه آنان. 6. کارشناسان خدمات اجتماعی: تأکید بر اینکه مجموعه باید به گروه‌هایی نیز دسترسی داشته باشد که معمولاً صدای ضعیف‌تری در تصمیم‌گیری‌های عمومی دارند. شهرداری از یک گروه مشورتی متشکل از مدیران و متخصصان حوزه‌های مختلف خواسته است تا در یک جلسه، درباره اولویت‌های این مجموعه به توافق برسند. محدودیت اصلی این است که بودجه و فضای موجود اجازه اجرای هم‌زمان تمام پیشنهادها را نمی‌دهد. همچنین، شهرداری می‌خواهد طرح نهایی قابل اجرا، مورد قبول طیف متنوعی از شهروندان و از نظر اجتماعی منصفانه باشد. مأموریت گروه: یک پیشنهاد مشترک برای استفاده از مجموعه تدوین کنید و مشخص سازید که چگونه اولویت‌ها تعیین می‌شوند، چه کسانی در تصمیم‌گیری مشارکت می‌کنند و با گروه‌هایی که پیشنهادشان در اولویت قرار نمی‌گیرد، چگونه برخورد خواهد شد.